Mübîn ~ مبين
Yeni Türkçe Lugat - Mübîn ~ مبين maddesi. Sayfa: 642 - Sira: 27

1927 yılı, Yeni Türkçe Lugat,Mübîn maddesi. osmanlıcada Mübîn ne demek, Mübîn anlamı manası, Mübîn osmanlıca nasıl yazılır. Osmanlıca sözlükte Mübîn hakkında bilgi. Arapça Mübîn ne demek. Arapça osmanlıca sözlük. Farsçada Mübîn anlamı
Yeni Türkçe Lugat, Mehmed Bahaeddin Toven Sözlüğü - 1927 yılı Türkçe sözlük, مبين Mübîn ne demek. osmanlıca yazılışı anlamı manası..
Mübîn ~ مبين güncel sözlüklerde anlamı:
MüBiN ::: Açık, vâzıh, âşikâr. Ayân kılan, beyan ve izah eden. * Dilediğine doğru yolu gösteren. * Hak ile bâtılın arasını tefrik edip, ayıran. Hakkı hakkınca beyan ve izhar eden.(Mübin, bâne mânasına "ebâne" den beyyin, gayet açık, parlak demek olduğundan, Kitab-ı Mübin i'cazı zâhir olan parlak kitap demek olur ki, murad Kur'andır. Hakkı beyan eden demek dahi olabilirse de, makama münasib olan evvelkidir.) (E. T.)
mübeyyen ::: (a. s. beyân'dan) : tebeyyün etmiş, meydana çıkarılmış, açıkça söylenmiş, açıklanmış, açıklıyan, bildiren.
Mübeyyin ::: (a. s. beyân'dan) : bildiren, açıklıyan, meydana koyan.
mübîn ::: (a. s. beyn ve beyân'. dan) : 1) hayrı, şerri, iyiyi ve kötüyü ayıran. 2) açık, besbelli, (bkz. : ayan, aşkâr). Pîn-i mübîn (açık, meydanda olan din) : islâm dîni. Kur'ânn mübin (iyiyi, kötüyü, hayrı, şerri bildiren kitap) : Kur'ân-ı Kerîm.
mübîn ::: apaçık.
mübin ::: hayrı şerri , kötüyü iyiyi ayıran , açık , besbelli.
- , din-i mübin: islam dini.
mübîn ::: apaçık , açık , vazıh , aşikar , ayan kılan , beyan ve izah eden , dilediğine doğru yolu gösteren , hak ile batılın arasını tefrik edip , ayıran , hakkı hakkınca beyan ve izhar eden , (mübin , bane manasına "ebane" den beyyin , gayet açık , parlak demek olduğundan , kitab-ı mübin i'cazı zahir olan parlak kitap demek olur ki , murad kur'andır , hakkı beyan eden demek dahi olabilirse de , makama münasib olan evvelkidir , )
mübin ::: açıklayan
mübin ::: açıklayıcı
mübeyyen ::: (a. s. beyân'dan) tebeyyün etmiş, meydana çıkarılmış, açıkça söylenmiş, açıklanmış, açıklıyan, bildiren.
Mübeyyin ::: (a. s. beyân'dan) bildiren, açıklıyan, meydana koyan.
mübîn ::: (a. s. beyn ve beyân'. dan) 1) hayrı, şerri, iyiyi ve kötüyü ayıran. 2) açık, besbelli, (bkz. : ayan, aşkâr). Pîn-i mübîn (açık, meydanda olan din) : islâm dîni. Kur'ânn mübin (iyiyi, kötüyü, hayrı, şerri bildiren kitap) : Kur'ân-ı Kerîm.
MÜBÎN :::